Well, yes thats what you get on restdays...

Rain

Rai rain and even more rain today. So we're all depressed and unhappy and especially thinking about our precious projects...

Restday

And again we're chillin' in Gap the capital next to Ceuse.

I think we're addicted to internet...

Yesterday was quite a good day, and the days before actually too. Eythor also climbed Bibendum (7b+) and I flashed Dititic Line (7b) and tried Teuchipa 7c. Valdi onsighted the route (wich is as many points as climbing 8a+ minus 5 points on 8a.nu, thats what we're joking around about at the moment. Everybody here is keeping a list on 8a, except me, I'll only start doing that when I really climb 8a.

Today we'll chill-out at the gorge close to the climbing area Orpierre together with Leon and Wouter (see picca, Wouter relaxing after the 1hour walk up to the cliff) some Duch friends of mine.

Anyway, we're having fun :)

See our pictures on Picasa:

http://picasaweb.google.com/der.steen/

Bourinator 8a Flash

Last saturday Valdi flashed, completely unexpected...Bourinator, his first 8a flash.
On the end of the day he stepped, actually quite cold, into the route. He decided not to climb back in the start as it was quite an difficult boulderproblem. So, he went just in one all the way :)
I yesterday finally climbed Bibendum, 7b+ and now up for the 7c...or maybe even more...

Alain Chevallier

Last week we had another restday, and another...and another...and on one of them I found this guy reparing weapons for the locals. Tiny little shop, harly any light, and still beautiful to see how open everything is, no locs, closed doors, just a little social place with him and one of his friends on a visit.

Summer

The weather is really hot, we are hot and after " days of climbing in Céuse we're also amazingly P-U-M-P-E-D
We really have to get used to the long limestone routes again and that will take a couple of weeks I think, but after that I can't wait to hang in for example Bourinator or something like that :)
Here some picca's of first Ailefroide bouldering and then climbing and swinging in the route Bibendum in Céuse.

Laugarvergurinn

Already more then a week ago my parents, Valdimar and me were walking the Laugarvegurinn and Fimmvörduhálsið.

The weather was just as you can expect in Iceland: fucking hard storm for two days, really really serious, our tent was the only ten out of more then 50 which held the storm (thanks North Face Westwind). After that the weather changed and we even expirienced some days of full sun!

It was really amazing and if you decide to get to Iceland and don´t want to do any climbing, you should definately do this 6 day walk!

Here some picca´s...

The last day at ÍSOR

For half a year already I was working for the Icelandic Geothermal Research Institute, called ÍSOR (Íslensk Orku Rannsoknir).

And today was my last day... For the whole summer untill September I´ll be climbing and travelling. And that feels weird but good.

Here at ÍSOR everybody found it a pity that I´m leaving them. I have to say, thei´re I think the nicest people and most interesting people I´ve ever worked with. Its such a good atmosphere around my colleagues.

As a thank you I got a book, in Icelandic, about geothermal in Iceland. Almost all the employees of ÍSOR have worked on the book.

Signý, my closest colleague in the Svarfherbergið (soil room) gave me the book.

Picca´s

Tadaa picca´s on Picasa under: http://picasaweb.google.com/der.steen/HnappavellirMay2008

Picca´s from Hnappavellir

Oh gosh I´m so bad with keeping up my blog...
Today working at Týr again and its raining here, raining all day long...so no climbing this weekend. But there was last weekend. And as I have my brand new digital camera there are loads of super nice picca´s op picasa. My name there is Marianne8a, I´ll put the link overhere in the next message.

Fitna Update

Just watched the whole thing.
Actually its not so much. Not even a real movie. Bit of playing around with some movie-maker and voila...
The good thing is that there only real sayings of Imams had been used. Only (mostly) facts, no lies or bad statistics. But all that was already for years available on the internet.
And even with a mistake: Mohammed Bouyeri, a Dutch muslim klilled Theo van Gogh. The movie shows Salah Edin, a Duch extreme rapper. Well done...

Greetings from Holland

Finally, the movie from the Dutch ´politician´ Geert Wilders is online, as he promised, in time.

Actually thye whole movie is a bit of bla bla, disgusting images and more bla bla.
Could have been better. Although, I´m not so sure if I all agree to mr. Wilders. All is panic and hate spreading words towars other peoples opposite hate spreading words doesn´t make living any better I think.

I never had any problems with my own friends, and now one politician says that I should not accept their religion? Bit unnatural for me.
But...maybe he´s right, I don´t know, the future wil tell.

For watching (warning: upload is extremely slow) click on the link.

Have fun, take some popcorn, big coke and keep on thinking brightly.

Message for all drillers at Hellisheiði

Hey guy (no girls, as there are non anyway...)

So who is Guðni? And how gay is he? (I like gays...)

Who is the woman on the drawing?

To who is the love letter?

With love...

Marianne

More Chorro

Okay, I can´t remember the whole thing anymore, but maybe that will come later. At least this is a little update which I wrote to some friends a couple weeks ago.

Haiii iedereen, komðu sæll/sæl og blessaður/blessuð,Ik heb alweer lang niet van me laten horen. Druk met vanalles natuurlijk en dan neem ik niet eens de tijd voor mijn Nederlands vrienden...Sorry. Ik had al een aantal mailtjes gehad met vragen of ik nog in IJsland woonde enzo...Ja ik ben nog steeds hier J
El ChorroIn december, 8 december was het eindelijk tijd voor vakantie. Ik had gewerkt voor de IJslandse Post. Dat gaat toch wel een beetje anders dan in Nederland. 7uur opstaan en dan post uitzoeken. Maar niet alleen post, ook verschrikkelijk veel reclame blaadjes. Vouwen, tellen en uitzoeken hoeveel per huis. Je bent dus niet alleen postbode, maar ook reclame bezorger. En ik vind de reclame blaadjes zelf eigenlijk verschrikkelijke rotzooi. Ook is er geen machine die alles voor je telt of vouwt. Na meer dan 600 keer hetzelfde supermarkt blaadje lezen word je best gek. De meeste collega’s waren ook niet 100%. Of Pools (er zijn hier heel, heel erg veel Polen en andere Oost Europeanen die voor het geld naar Ijsland komen). De gekken waren zo raar de het een sport werd te raden welke stoornis ze zouden kunnen hebben. Gelukkig zit je niet de hele dag post te sporteren. Ik ging om ongeveer 11uur naar buiten om alles te bezorgen in Reykjavík. Net voor de kerst duurde dat tot 5uur of soms nog later. Ik werd er behoorlijk fit van, maar was aan het eind van de dag zo moe dat ik nauwelijks nog de energie had om te gaan klimmen. Het geld kon ik goed gebruiken en eindelijk vloog ik naar echte warme rotsen en Zuid Spanje. Na een paar weken met z’n tween geklommen te hebben, kwamen Rutger, Arjen, José, Gerdien, Leon, Franc, Kris...oftewel een hele groep echte Nederlanders. We waren blij dat we elkaar weer zagen en hebben ontzetten, echt ontzettend veel lol gehad. Ondanks de regen (in totaal een week regen plus wachten tot de rots weer droog was...) hebben we nog aardig wat geklommen. Vorig jaar was ik er ook en kon ik nauwelijks re route Puma de Rocca (7a/7a+) klimmen. Nu gebruikte ik het als warm-up en hing ik in de 7c+/8a ernaast.

Puma de Rocca, 7a
Arjen en Rutger zijn jaloers op elkaars kerstcadeautje
Arjen en ik op El Camino de ReyOnze veel te kleine tent
Uitzicht op El Chorro

Nederland

Na een paar weken vlogen we net voor nieuwjaar verder terug naar Nederland. Ik vond het verschrikkelijk om weg te gaan uit El Chorro, maar ook wel fijn om mijn ouders, broer en vrienden en Nederland weer te zien. De broer van Valdimar (Kjartan) en zijn vriendin (Alexandra) waren ook in Nederland en wilden graag Amsterdam zien. Ze hielden echt vakantie, best lui en zijn niet verder gekomen dan alleen Amsterdam J Oud en Nieuw heb ik ouderwets bij mijn ouders gevierd, samen met Valdi, Kjartan en Alex. Best gezellig met de hele familie.Natuurlijk had ik veel te weinig tijd om alles te doen wat ik in Nederland wilde doen. Ik ben nauwelijks in Klimmuur Utrecht geweest en heb nauwelijks mijn beste vrienden gezien. Ik dacht om langer te blijven, maar heb er voor gekozen om toch weer terug te vliegen op 8 januari.
Terug in Ijsland

Terug in Ijsland was alles wennen. We willen heel graag samen wonen en niet bij de moeder van Valdimar, maar dat is erg lastig. Ijsland is ontzettend duur. Een kamer kost je zo 600 euro, en dan heb je alleen een kamer en deel je alles. De meeste mensen kopen hun huis maar daarvoor moet je een vaste baan hebben en ik weet niet eens of ik wel in Ijsland blijf. Dus behelpen we ons een beetje.

ÍSOR

Gelukkig heb ik een geweldige baan gevonden voor een bedrijf dat ÍSOR heet, Iceland Geosurvey (www.isor.is). De vader van Valdi, Björn, is geoloog en via hem kreeg ik deze baan. Ik werk in de afdeling voor geologie. Daar zijn we met een team van zo’n 25 mensen verantwoordelijk voor de geologie en warmte regeling van de boorgaten op Ijsland. De boorgaten zijn gaten van zo’n 2500/3000 meter diep. In de grond zit water dat ontzettend heet is door de vulkanische activiteit op Ijsland. Dat hete water uit die gaten wordt gebruikt om energie op te wekken uit de stoom, de rest van het water word gebruikt op oppervlakte drinkwater op te warmen voor warm drinkwater en verwarming van de huizen, gebouwen en wegen.
Stoom uit de boorgaten op HellisheiðiIk help de geologen met de onderzoeken van de gesteenten, determineren zegmaar. Aan de verschillende mineralen kan je aflezen hoe warm de grond op een bepaalde diepte is en je kan zien hoe ver je nog moet boren tot je de juiste warmte/diepte hebt bereikt. Er zijn nog veelmeer dingen die we doen die komen kijken bij het boren van zulke diepe gaten. Er worden echte olie boren voor gebruikt die ze ook op zee gebruiken om naar olie te boren. Super technisch werk dus. Het is geweldig om op het platform rond te lopen en al die reusachtige hydrauliek te zien en de boren. Het zijn wel alleen mannen die er werken. Ik ben een van de drie vrouwen die voor de betrokken bedrijven werkt. Je moet dus wel een woordje terug hebben tegen al die mannen.Overal hange naakte vrouwen posters (ja, ook in de wc en in de eetzaal) en ze vinden het allemaal erg interesant als we misschien moeten blijven slapen. Het gebied waar er naar stoom word geboord is een super ruig en afgelegen gebied. Regelmatig zitten de werknemers een week lang vast door hevige sneeuw, storm of extreme kou. Ik dus ook. Maar eigenlijk is dat best leuk. Wel spannend en is vind dat extreme weer juist wel mooi. Dat je bijvoorbeeld echt niet naar buiten kan doordat het zo hard waait en sneeuwt dat je schrammen in je gezicht krijgt van de sneeuwvlokken.Maandag heb ik weer ‘wacht’ en ga ik naar Hellisheiði, zoals het grootste boorgebied heet.

Klimmen

Alles is hier een beetje anders dan in Nederland. Hier is er maar één klimhal. (http://www.klifurhusid.is/) Je kan dus niet even naar de volgende stad reizen om andere routes te klimmen of andere technieken uit te proberen. De klimwereld lijkt dan vaak ook wel klein en saai. Gelukkig ken ik de beste klimmers en klimmen we vaak samen.

Sneeuw en koud, super friction!

...of toch iets té koud om te klimmen...

Buiten klimmen gaat nu echt niet en even naar Fontainbleau rijden kan niet. Dus dan ga je naar alternatieven zoeken. Ijsklimmen bijvoorbeeld. Super tof en hier erg makkelijk. Sommige weken is het overdag -15 graden dus genoeg ijs om op te klimmen. Ik heb zelf alleen een paar stijgijzers enzo en geen pickel en schroeven, elke keer is het dan wel een beetje bedelen om materiaal. Gelukkig zijn er op ijsland zoveel ijsklimmers dat dat niet zo’n probleem is. Maar als iemand nog een paar mooie bijlen te koop heeft ofzo...dit is mijn mail adres JIn de klimmuur (alleen boulderen, het is super laag) hebben we zelfs een drytool avond. Elke woensdag is de hal gevuld met gevaarlijke vikingen met helmen en bijlen. Eh, vrienden die aan ijsklimmen doen dus. Om de paar maanden verversen we de routes.

Echte Viking

Over een paar weken gaan we naar Hnappavellir, het grootste klimgebied hier (450km verderop) op de nieuwe topo verder af te maken. Als het niet -20 is kunnen we misschien zelfs klimmen zonder vast te vriezen aan je setjes. Ondertussen zit ik te wachten tot ik eindelijk weer echt buiten kan klimmen. Ik wil ergens in maart/april in Europa of Colorado gaan klimmen, maar echte plannen heb ik nog niet kunnen maken. Ik kan niet zomaar vrij nemen van mijn werk L

Competitie

In Nederland schijnen er ook echt veel wedstrijden te zijn nu, last ik op de site climbing.nl, misschien zijn er in Ijsland in totaal wel meer dan in heel Nederland. We hebben een drytool competitie, dyno competitie, boulder competitie, ijsklim festivals...Een paar weken terug was de derde wedstrijd in de landelijke bouldercompetitie. Zelfs klimmers uit Akureyri (250km verderop) komen meedoen. Echt veel kans hebben ze niet. Al jaren, sinds hij 16 is, wint Valdi alle wedstrijden. Maar dit jaar is daar verandering in gekomen. Kristján (Kristó), een jongen van nét 17 is ongelooflijk goed. De afgelopen drie competities wint of Valdi, of Kristó. Tot nu toe schelen ze maar één punt in de totale uitslag. Er is nog één wedstrijd te gaan begin april... Ik hoop natuurlijk dat Vadi wint, maar het gaat allemaal héél close worden.

Kristó

Bij de vrouwen is er geen competitie. Ik win alles zonder dat ik echt m’n best hoef te doen. Dat is jammer en een beetje saai. Het meisje dat achter mij staat heeft de helft van het aantal punten dat ik heb. Wat betekend dat zij nog niet eens de helft van alle boulders kan klimmen en ik bijna alle, behalve de drie moeilijkste kan ik niet helemaal maar wel tot ongeveer het midden ofzo.Ik heb dan ook geen idee wat ik in Nederland zou boulderen als ik een beetje oefen in Nederland. De gradaties zijn hier anders, de boulders zijn anders en er zijn andere grepen. Echt vergelijken kan ik dus niet, behalve met die twee super sterke mannen Valdi en Kristó, maar zij hebben zoveel meer kracht dan ik...

Competitie in november 2007

Ik ben begonnen met klimmen op de Moon Wall (zie http://www.moonclimbing.com/) je krijgt er ontzettend sterke vingers van en best wel wat power. Ik wil binnenkort eens kijken of ik een beetje kan campussen. Maar ik vind dat zo eng, ik wil geen blessures krijgen aan mijn ellebogen of vingers. Motivatie heb ik super, maar ik mis andere vrouwen om mee te klimmen. (Kunnen jullie er niet een paar opsturen? Opblaasbaar heeft mijn voorkeur...)
WinterZoals ik al vertelde is Ijsland nogal ruig soms. De winter hier is extreem vergeleken met de Nederlandse winter. Toen is vertrok in december was het overdag -7, nu ik terug kwam was het -15 graden Celcius. Alles was bedekt met een dikke laag sneeuw, in de stad lag meer dan een halve meter. Onder de sneeuwlaag ligt eenlaag ijs. Zelfs op de grote drukke wegen lag dat ijs er voor een paar dagen voordat het allemaal weggewerkt was door grote sneeuwschuivers. Iedereen rijdt hier met grote jeeps en auto’s met spijkerbanden. Regelmatig zie je autos vast staan in dikke lagen sneeuw. Ruim een week terug was er zo veel sneeuw gevallen dat de wegen rondom Reykjavík waren afgesloten. Ik moest voormijn werk toch echt buiten de stad zijn. Voor ons waren daarom sneeuwscooters geregeld. We werden zo de bergen in ‘gereden’, echt s-u-p-e-r cool.Sinds agelopen week, na een extreme storm is het weer warm, 5 graden boven nul. Alles begint langzaam te smelten en alleen de grote sneeuwheuvels blijven als eenzame ijsbergen liggen.Als het nu begint te vriezen al alles bedekt zijn met een dikke laag gesmolten sneeuw (dan ijs dus) je kan dan letterlijk ijsklimmen op de trap van de voordeur. De fiets staat, ondanks de spijkerbanden dus al een tijdje binnen.
Ik ga nu maar even wat klimmen op Valdi’s privé wandje.

Paaseieren zoeken bij de oma van Valdi en klimmen in Klífurhúsið.

En wat doen jullie allemaal? Ook klimmen, mooie vakantie, ook leuk werk???

P.s. de fot´s komen later want die staan niet op deze compu...

Climbing at Puma de Rocca

Finally, our first day on nice warm, soft, yellow limestone. We were completely overexcited and tired of yesterdays trip.
So up to Puma de Rocca, the route I could hardly do last year and did as warmöup this year! Yes, I think I got a bit better, that just feels really good.
After a couple weeks on our own, my really good friends arrived. Suddenly we were with a goup of over 10 people having fun.
That day there was rain, again, after some other days of rain in spain. Wasn´t the saying: the rain in southern Spain always stays on the plane? Well, not this time then. We camped for the last time in our tent and expirienced the fox at its worst...
All nights we were woken up by three roosters and a dog which pretended to be a rooster at 1,2,3,4,5,6,7,8,9 ´o clock in the night...And then there was the fox. Searching for food on the campsite. Our tent was so small that we could hardly fit ourselves in it. So we kept the food in thick good bags outside of the tent.
But this night the fox was not impressed by our good packing and ripped our rain covers, bags and some contents. We woke up because of it and jumped out of the tent. Becuase foxes can have all kind of diseases we were a bit careful not to come close. The fox was not impressed and cam closer. In our attempts to hit the fox we broke the mail tent pole! The fox left but our tent got completely soaked because of the rain. Gerat.
The next morning evrything was drying on the cabin we slept in afterwards.
(Pics will come later)

So, the real update

Well, it has been almost half a year since I last wrote something on my blog.
I´ll start in October.
When I started working for, yesss, the Icelandic Post... I suddenly had some money again and some excersise next to my climbing.
It was quite okay to walk through all the streets and get familiar with Reykjavík.
But, it was a job for people without any education and that was quite visible on the people.
On my first working day I got shouted to me ´stupid, stupid people!´. The manager found that we were not good enough in folding the advertisement papers (over a 5000 per day). The average person was or extremely dumb or Polish. So I didn´t really feel at home at 7 ó clock in the morning. I worked till the end of november and had enough money to go to souther spain.
Climbing time!

New news again

Hi hi, after months and months of not typing anything, I´m back!

So first just some pictures of the last two weeks of climbing, birthday, climbing and just fun all in Hnappavellir.

Nordics

Morgen is het dan zo ver. Op naar Noorwegen om daar even twee dagen (één dag kwalificaties, één dag finales) de sterren naar/van/uit de hemel te klimmen.

Best spannend zo'n eerste echte internationale wedstrijd. En eigenlijk klim in voor IJsland, niet eens voor Nederland. Maar dat maakt me niet echt uit. Ik ga voor het klimmen, niet voor nationalisme.

Op deze site schijn je vanalles te kunnen volgen. En hier staat uitgelegd wat het Nordics eigenlijk is.

Samen met Valdi, Hjalti Rafn, Elmar en Kristo zullen we laten zien wat IJsland, met dat ene kleine boulder klimhalletje allemaal kan :)

Wedstrijden

Ja, afgelopen week ben ik even met hele andere dingen aan mijn hoofd dan alles wat met studeren en werk te maken heeft. Klimmen eist nu nogal veel aandacht. Positief hoor :)

Vorige weekend was er de eerste van 4 competitie wedstrijden in Grjótaglíma (grot-worstelen = boulderen in het Ijslands)

En ik won! (Alweer) een aantal boulders waren best lastig en ik klom ook niet alles, maar won wel makkelijk. Degene die tweede werd, had de helft van mijn punten aantal. (Normaal heeft de tweede plaats ongeveel 5 punten minder, of zoals bij de mannen: Valdi won met 196 punten en Kristó werd tweede met 195 punten)

Komend weekend nog veel spannender dingen. Mijn eerste echte echte internationale wedstrijd met het nationale team van Ijsland. De Nordic cup in Noorwegen, Sogndal.

Ben echt zeeeéénuwachtig!

Nu: klimmen, op naar Klifurhusid!